Sluiten

Steun Global Voices en doneer vandaag nog!

Onze vrijwilligers over de hele wereld zetten zich elke dag in om verhalen te schrijven of te vertalen die je nergens anders leest. Maar hiervoor hebben we jouw hulp nodig. Steun onze editors, onze technologie en onze projecten met een donatie aan Global Voices!

Doneer nu

In het door Assad gecontroleerde Syrië luidt de officiële versie “geen COVID-19″ gevallen

Noordoost Dara'a 2015. Foto van Mousa Mohamed, gebruikt met toestemming.

Na negen jaar dodelijke burgeroorlog is het gezondheidssysteem nauwelijks functioneel. In gebieden gecontroleerd door president Bashar al-Assad ontkennen de autoriteiten de aanwezigheid van COVID-19.

Volgens de Johns Hopkins Universiteit telde Syrië 439 bevestigde gevallen en 21 doden sinds 15 juli. Maar  berichten ter plaatse onthullen de manier waarop de staat de realiteit van COVID-19 ontkent en onderdrukt.

Walid Abdullah, 23, zegt dat de staat zelfs zover gegaan is te suggereren om de levens van patiënten, verdacht op COVID-19, te beëindigen. Global Voices gebruikt een pseudonym ter bescherming van de identiteit. In een telefoongesprek legde Abdullah uit dat hij op 13 mei het nationaal ziekenhuis Daraa in Zuid-Syrië opbelde om hen te informeren over een vermoedelijk geval van Corona. Toen hij vroeg welke stappen hij moest ondernemen, antwoordde de medewerker aan de telefoon: “Schiet hem dood – we kunnen hem niet genezen”, vertelde Abdullah.

Hij beëindigde het gesprek snel, het idee een patiënt op verdenking van COVID-19 dood te schieten was uit den boze. “Sterven door COVID-19 is eervoller dan een voet te zetten in een openbaar ziekenhuis,” vertelde Abdullah aan Global Voices.

Deze schrijnende getuigenis wordt bevestigd door andere bronnen. In een verslag van 10 maart gepubliceerd in The Voice of the Capital, een onafhankelijke Syrische krant, beweerde medisch personeel van het Syrische ministerie van gezondheid dat “bewust dodelijke behandelingen uitgevoerd worden in het al-Mujtahid ziekenhuis van de regering in de hoofdstad Damascus. Verdachte virusdragers krijgen een extra dosis van het medicijn  [verdovingsmiddel].”

De bewering verscheen ook op sociale media:

Information that in Syria, coronavirus patients are terminated at al-Mujtahid hospital hours after the disease was diagnosed …

Informatie dat in Syrië coronaviruspatiënten worden gedood in het al-Mujthahid-ziekenhuis een paar uur nadat de ziekte werd gediagnosticeerd …

Een andere persoon van het al-Mouwasat-ziekenhuis in Damascus werd geciteerd in hetzelfde artikel en bevestigde de bewering: “Deze levensbeëindigingen vinden plaats onder volledige geheimhouding en worden uitgevoerd door artsen die gevallen verdacht op virusinfectie opvolgen”.

De wanhopige aanpak van het Assad-regime om COVID-19 te bestrijden, herinnert aan de harteloze strategieën van Assad's oorlog met 586.100 doden, bijna 100.000 gevangenen en verdwijningen, en 5.6 miljoen vluchtelingen over de hele wereld.

Een inmiddels gewiste Facebook-post van Firas al-Ahmad zegt: “Wel, wat denk je hiervan [dit idee]? Moeten we snipers plaatsen om mensen te dwingen in hun huis te blijven? Mensen, snap het dan toch!

Pro-Assad mediaorganisaties vertoonden dezelfde mentaliteit bij de berichtgeving over het coronavirus. Bij het begin van de uitbraak publiceerde Firas al Ahmad, een journalist van het door de staat gerunde televisiestation Syrian News channel (al-Ikhbariyah Syria), een dreigende post op zijn persoonlijke Facebood pagina gericht aan diegenen die weerstand bieden tegen de quarantaine :

“وهلأ شو رأيكن بالحكي ضروري ننصب قناصات لتنضب الناس ببيوتا، لك افهمو يا ناس افهمو” في تهديد مباشر منه للناس للالتزام بمنازلهم بالقوة.”

“Wel, wat denk je hiervan [dit idee]? Moeten we snipers plaatsen om mensen te dwingen in hun huis te blijven? Mensen, snap het dan het toch!

 

 

De post werd later gewist, maar een screenshot bleef over als bewijs.

Virusuitbraak en voortbestaan van het regime

Het Assad-regime heeft zijn voortbestaan te danken aan zijn belangrijkste bondgenoten, waaronder Iran. Met weinig medestanders in de regio zoekt Iran ook steun bij Syrië.

In februari werd Iran één van de meest getroffen landen door COVID-19 en is vermoedelijk een bron van infectie in Libanon, Irak en Syrië, waar Iraanse troepen fysiek contact hadden bij militaire operaties. Bovendien bleven Iraanse pelgrims en religieuze toeristen heiligdommen in Damascus bezoeken nog tot de eerste week van maart, meldde Zaki Mehchy, co-auteur van een studie, gepubliceerd in maart door de London School of Economics and Political Science (LSE).

Desondanks blijft het Assad-regime een beleid voeren van desinformatie, uitvluchten en ontkenning wat het aantal COVID-19 slachtoffers betreft.

In een interview op 13 maart met de officiële Syrische nieuwszender bleef de gezondheidsminister Nizar Al-Yaziji ontkennen dat er COVID-19 gevallen in Syrië waren. Hij zei: “Godzijdank heeft het Arabisch-Syrische leger de Syrische bodem gezuiverd van vele ziektekiemen:”

Het Syrische ministerie van gezondheid meldde pas op 22 maart een eerste geval van COVID-19 en lokte daardoor verontwaardiging en woede uit bij de Syriërs die vaststelden dat het Assad-regime loog en een beleid van ontkenning voerde. In een artikel, gepubliceerd op de onafhankelijke nieuwssite Syria 24, in antwoord op de beweringen van Yaziji, stelde een burger de treffende vraag: “Zei u niet in uw verklaring dat alle ziektekiemen geëlimineerd waren?”,

Niettemin blijft het regime onwaarschijnlijk lage cijfers rapporteren.

In een verklaring van 1 april deed de Coalitie voor Syrische Revolutionaire en Oppositie strijdkrachten een beroep op de internationale gemeenschap om druk uit te oefenen op het regime om geverifieerde gegevens met betrekking tot COVID-19 te publiceren.

Wijzend op het vermoedelijk grote aantal slachtoffers schreef de coalitie:

” إن المعلومات الميدانية التي تصلنا، تؤكد تفشي الفيروس بأعداد هائلة، بحيث بات من الصعب السيطرة على هذا الوباء”

Informatie vanuit het gebied bevestigt dat het virus zich verspreidt in grote aantallen wat het controleren van de epidemie bemoeilijkt.

Een defect gezondheidssysteem

De pandemie erkennen is beschamend voor het Assad-regime want het dwingt de autoriteiten toe te geven dat het gezondheidssysteem non-existent is.

Volgens de LSE-studie is het maximum aantal COVID-19 infecties dat behandeld kan worden in het Syrische gezondheidssysteem slechts 6.500, in een land met 17.5 miljoen inwoners. Als het aantal slachtoffers deze draagkracht overstijgt, dreigt een instorting van het gezondheidssysteem, al behoorlijk aangeslagen door de oorlog.

Gedurende de oorlog hebben militaire aanvallen schade veroorzaakt op grote schaal in de gezondheidssector. Data van de Wereldgezondheidsorganisatie en het Syrische ministerie van Gezondheid tonen dat slechts 58 van de 111 openbare ziekenhuizen volledig operationeel zijn.

De data geven ook aan dat tot 70 procent van de medewerkers in de gezondheidssector het land verlaten hebben als migrant of vluchteling, terwijl de rest vaak blootgesteld is aan restricties door militaire en politieke inmenging.

Mensenrechtenverslag: Regime van Assad maakte 699 slachtoffers bij medisch personeel, waarvan er 83 stierven door marteling.

COVID-19 temidden van aanhoudende humanitaire ramp

De misschien wel grootste uitdaging voor vele Syriërs is de accumulatie van rampen: oorlog, pandemie en hongersnood. De Verenigde Naties waarschuwden op 26 juni dat Syrië nu te kampen heeft met een ongekende hongercrisis, en nood heeft aan dringende actie om de uitbreiding van COVID-19 te voorkomen.

Volgens het Wereldvoedselprogramma stegen de voedselprijzen in mei met 11 procent ten opzichte van april, en 133 procent vergeleken met dezelfde periode in 2019. Het Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Aangelegenheden van de Verenigde Naties (OCHA) bevestigde deze toestand in een rapport van 12 juni:

Gebrek aan persoonlijke beschermingsmiddelen. Een ongekende hongercrisis. Een nieuwe generatie die alleen vernietiging en ontbering kent. Groot gebrek aan financiële middelen. Lees wat VN-agentschappen melden over de humanitaire situatie in Syrië.

De economische toestand gaat achteruit. De 28-jarige Ali al-Ahmed (ook een pseudoniem op verzoek om zijn identiteit te beschermen) uit Daraa vertelde aan Global Voices in een telefonisch interview: “De toestand is slecht, ongeacht hoe hard je werkt, zelfs als je 10.000 SYP per dag verdient [tussen 1 en 5 EURO], het is niet genoeg.” Ahmed zei dat de meeste mensen gedwongen zijn af te zien van eerste levensbehoeften omdat ze exorbitant duur zijn.

Met een gezondheidssysteem, vernietigd door een jarenlange oorlog, en een economische situatie die vele Syriërs in armoede drijft, heeft de aanhoudende pandemie het land verder gestuurd in de richting van onbekend catastrofaal terrein.

Start een discussie

Auteurs graag inloggen »

Regels

  • Alle reacties worden beoordeeld door een moderator. Verzend je reactie maar één keer, anders kan deze als spam worden gemarkeerd.
  • Wees respectvol tegen elkaar. Reacties met hatelijke opmerkingen, obsceniteiten en persoonlijke aanvallen worden niet goedgekeurd.