Schermafbeelding uit een video waarin de slachtoffers van de gewelddadige aanval op het Ecuadoriaans-Iraanse Cultureel Centrum op zaterdag 28 februari 2026 worden aangekondigd. Fair use.

Operatie Epic Fury, uitgevoerd in de vroege uren van 28 februari 2026 door de Verenigde Staten en Israël tegen de Islamitische Republiek Iran, eiste honderden levens, waaronder invloedrijke personen binnen het Islamitische regime, evenals vrouwen en kinderen.

Hoewel deze militaire aanval op zo'n 13.270 kilometer van Ecuador plaatsvond, bestormden aanhangers van de leiders van Israël en de Verenigde Staten het Ecuadoriaans-Iraanse Cultureel Centrum in het noorden van Quito, de hoofdstad van Ecuador. Gewapend met stokken en pepperspray schreeuwden zij beledigingen en bedreigingen.

Volgens beelden die viraal gingen op sociale media arriveerde rond 19.30 uur lokale tijd (GMT-5) een groep mensen bij het centrum in een stoet van auto's.

En este video se observa a niños y mujeres siendo acosados mientras rezaban dentro del Centro Cultural Iraní, en Quito. Esta es la consecuencia directa de discursos oficiales sesgados y deshumanizantes que convierten la política exterior en gasolina para el odio. Cuando desde la… https://t.co/7aQ3er7Y1x pic.twitter.com/gKsGRir8fr

— Elena Rodríguez Yánez (@ElenaDeQuito) March 1, 2026

This video reports how women and children were assaulted while praying in the Ecuadorian–Iranian Cultural Center in Quito. This is a direct consequence of the biased and dehumanizing narratives that turn foreign policy into fuel for hatred. When the Foreign Office takes a stance siding with Israel, the United States, and their international terrorism, it also legitimizes violence at home. https://t.co/7aQ3er7Y1x pic.twitter.com/gKsGRir8fr

— Elena Rodríguez Yánez (@ElenaDeQuito) March 1, 2026

Deze video laat zien hoe vrouwen en kinderen werden aangevallen terwijl zij aan het bidden waren in het Ecuadoriaans-Iraanse Cultureel Centrum in Quito. Dit is een direct gevolg van bevooroordeelde en ontmenselijkende beeldvorming die buitenlands beleid omzetten in brandstof voor haat. Wanneer het ministerie van Buitenlandse Zaken het standpunt inneemt dat Israël, de verenigde staten en hun internationale terrorisme steunt, legitimeert het daarmee ook geweld in eigen land. https://t.co/7aQ3er7Y1x pic.twitter.com/gKsGRir8fr

- Elena Rodríguez Yánez (@ElenaDeQuito), 1 maart 2026

Onder de 35 aanwezigen in het gebouw bevonden zich vrouwen, kinderen en ouderen die tijdens de ramadan aan het bidden waren. Tijdens een persconferentie op 3 maart 2026 beschreef Jhadiya Nuñez, een bestuurslid van het centrum, op trillende wijze wat ze dat weekend had meegemaakt. Ze vertelde dat ze de angst die ze voelde toen het geweld die week escaleerde nooit zal vergeten. Ze waardeerde ook de solidariteit die op sociale media werd getoond door Ecuadoraanse sociale organisaties, burgers en de massamedia.

Na hun gewelddadige aanval gooiden de aanvallers de vlag van de Staat Israël het cultureel centrum binnen als een symbolische boodschap: een schaakbord van oorlog dat afstand en grenzen overstijgt. De aanval in Quito was allesbehalve een geïsoleerd incident, het was een daad van haat die door nabijheid werd vergemakkelijkt. Omdat de aanvallers geen toegang hadden tot Iraanse grondgebied, brak het geweld uit aan de andere kant van de wereld.

Dit voorval herinnert ons eraan dat oorlogen in de 21e eeuw geen duidelijke frontlinies meer kennen. Slagvelden kunnen overal zijn waar machthebbers besluiten dat een buur, vanwege zijn geloof, etniciteit of achtergrond, als vijand wordt gezien.

Ecuadors relatie met Israël

Het buitenlandse beleid van Ecuador blijft niet beperkt tot abstracte verklaringen. In februari 2026 kondigde het ministerie van Buitenlandse Zaken zijn agenda aan om de relatie met Israël te versterken. Kort daarna volgde een officieel bezoek van de Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Gideon Sa'ar; zijn bilaterale ontmoeting met president Daniel Noboa resulteerde in de ondertekening van een kaderovereenkomst om onderhandelingen te starten over een toekomstige handelsovereenkomst en een veiligheids-samenwerkingsovereenkomst tussen de ministeries van Buitenlandse Zaken van beide landen.

Hetzelfde bondgenootschap is terug te zien in de relatie tussen President Noboa en de Amerikaanse regering. Op 7 maart 2026 woonde hij de Shield of the Americas-top in Miami bij, die door president Trump werd bijeengeroepen. Het Ecuadoraanse ministerie van Buitenlandse Zaken presenteerde deze top als een samenkomst van geallieerde landen met gedeelde principes en een gezamenlijk begrip van de bedreigingen voor het Amerikaanse continent.

Tegelijkertijd, te midden van de oplopende spanningen na de aanvallen van de Verenigde Staten en Israël op Iran, bracht het Ecuadoraanse ministerie van Buitenlandse Zaken een verklaring uit waarin het zijn bezorgdheid uitte over de verslechterende veiligheidssituatie in het “Midden-Oosten”. Het veroordeelde ook de offensieve reactie van Iran tegen landen in de regio, riep Ecuadorianen op het gebied te mijden en bevestigde opnieuw zijn inzet in de strijd tegen terrorisme.

Wanneer een extern conflict op gewelddadige wijze zijn weg vindt naar een cultureel centrum in Quito, is het probleem niet langer beperkt tot West-Azië, maar raakt het ook de kern van de rechtsstaat. Als het buitenlandse beleid bondgenoten bepaalt, mag deze benadering, door handelen of nalaten, niet leiden tot sociale tolerantie van intimidatie op basis van geloof, afkomst of identiteit. Dergelijk gedrag ondermijnt het democratisch samenleven en verandert burgers in doelwitten van militaire actie.