Sluiten

Steun Global Voices en doneer vandaag nog!

Onze vrijwilligers over de hele wereld zetten zich elke dag in om verhalen te schrijven of te vertalen die je nergens anders leest. Maar hiervoor hebben we jouw hulp nodig. Steun onze editors, onze technologie en onze projecten met een donatie aan Global Voices!

Doneer nu

Zie je al die talen? Wij vertalen de artikelen van Global Voices en maken zo burgermedia uit de hele wereld beschikbaar voor iedereen.

Pakistan: Salmaan Taseer – We hebben de man begraven, maar niet zijn moed

Activisten van Civil Society demonstreren in Hyderabad, provincie Sindh, Pakistan, tegen de moord op gouverneur Salman Taseer van Punjab. Foto van Yasir Rajpot. Copyright Demotix.

Activisten van Civil Society demonstreren in Hyderabad, provincie Sindh, Pakistan, tegen de moord op gouverneur Salman Taseer van Punjab. Foto van Yasir Rajpot. Copyright Demotix.

Er is al veel geschreven over de moord op gouverneur Salman Taseer van Punjab. Het hoeft geen betoog dat de reacties op zijn dood de hele wereld hebben geschokt en ontzet. De vraag is hoe wijdverbreid het extremisme in het land is als de dood van Taseer wordt omschreven als “de dood van het liberalisme in Pakistan” [en – alle links]. Door de dood van Taseer is er een duidelijke verdeeldheid ontstaan: aan de ene kant degenen die de moord goedkeuren en de moordenaar verheerlijken, en aan de andere kant degenen voor wie zijn dood een tegenslag en een nationaal verlies is.

Naveen Naqvi plaats een en ander in perspectief:

In reactie op de motie van van Sherry Rehman, lid van de Nationale Assemblee voor de Pakistan Peoples Party, om de wet op godslastering te wijzigen, kondigden de islamistische partijen twee demonstraties aan — op 31 december en op 9 januari (..) de opkomst bij de demonstratie in januari was zeker 40.000. Wat mij betreft bestaat er geen twijfel dat de verheerlijking van Malik Mumtaz Qadri, de moordenaar van gouverneur Salmaan Taseer, door islamistische partijen en de belangrijkste media het politieke islamitische sentiment heeft aangewakkerd. Maar toen deze mannen op 9 januari de straat op gingen om leuzen te scanderen vóór de wet op godslastering, wisten ze dat ze de meerderheid vormden. Eerlijk gezegd stelt dat moreel gezien niet zo veel voor. Als degenen die tegen deze wet zijn de handen in elkaar slaan en publieke ruimte opeisen, weten ze hoe kwetsbaar ze zijn. Ze zijn zich pijnlijk en triest bewust van hun status: die van een verdwijnende minderheid. Dit heeft honderden demonstranten (klein in aantal, maar groot in kracht) er niet van weerhouden elke dag de straat op te gaan.

Het artikel laat ook zien hoe de religieuze partijen het hele debat rond de wet op godslastering vóór en na de moord naar zich toe hebben getrokken. Op mijn eigen blog heb ik geschreven over de echte redenen achter de moord op Taseer, in tegenstelling tot wat de religieuze partijen ons willen doen geloven:

Taseer was geen godslasteraar, hij heeft de Koran, de profeet of de islam nooit beledigd, maar hij is vermoord in naam van de wet op godslastering die volgens hem “door mensen was gemaakt”. Gouverneur Taseer is vermoord omdat hij om genade vroeg voor een 45-jarige moeder van vijf kinderen. Zevenentwintig kogels omdat hij voor zijn mening opkwam. Zijn moord laat weer eens zien hoe de islam en de Koran worden misbruikt voor macht en autoriteit. Door dit soort gedrag aan te moedigen, stimuleren we wetteloosheid en een omgeving waarin mensen elkaar meteen naar de keel vliegen als ze het met elkaar oneens zijn. Is dit de boodschap van de Koran? Is dit wat de islam ons leert? Hoe humaan is het om blij te zijn om iemands dood?

Taha Kehar van Pak Tea House noemt de moord op Taseer “het begin van een verkeerd geïnterpreteerde islam”:

De moord op Salman Taseer vormt een belangrijk keerpunt voor de islamitische wereld, en het feit dat veel elementen in deze wereld misschien wel blij zijn om zijn dood is schandelijk. Ten slotte: de manier waarop hij is vermoord, doet denken aan de moord op Indira Gandhi. Het enige verschil is echter dat Indira Gandhi bezig was met een bekrompen aanval op de religie van de Sikhs, terwijl de heer Taseer alleen maar probeerde om de burgerrechten te beschermen van mensen met een andere religie dan de zijne. En wat nog belangrijker is: iedereen zou evenveel baat hebben gehad bij het eindresultaat van zijn campagne. Is dit het einde van de gematigde islam of het begin van een reeks burgerrechtenschendingen?

Start een discussie

Auteurs graag inloggen »

Regels

  • Alle reacties worden beoordeeld door een moderator. Verzend je reactie maar één keer, anders kan deze als spam worden gemarkeerd.
  • Wees respectvol tegen elkaar. Reacties met hatelijke opmerkingen, obsceniteiten en persoonlijke aanvallen worden niet goedgekeurd.