Sluiten

Steun Global Voices en doneer vandaag nog!

Onze vrijwilligers over de hele wereld zetten zich elke dag in om verhalen te schrijven of te vertalen die je nergens anders leest. Maar hiervoor hebben we jouw hulp nodig. Steun onze editors, onze technologie en onze projecten met een donatie aan Global Voices!

Doneer nu

Zie je al die talen? Wij vertalen de artikelen van Global Voices en maken zo burgermedia uit de hele wereld beschikbaar voor iedereen.

Haïti: Ontheemde vrouwen en meisjes slachtoffer van seksueel geweld

In de nasleep van de verwoestende aardbeving in Haïti zijn vrouwen en meisjes nog steeds het slachtoffer van seksueel geweld. Ze worden niet alleen verkracht, maar ervaren vervolgens dat het rechtssysteem niets doet en dat er nauwelijks afdoende medische zorg is.

Tent City in Haiti by Edyta Materka

Tent-City van Edyta Materka onder een Creative Commons Attribution-licentie.

Gina Ulysse schreef op het Ms. Magazine Blog een artikel met de titel Rape a Part of Daily Life for Women in Haitian Relief Camps [en – alle links] (Verkrachting onderdeel van dagelijks leven voor vrouwen in vluchtelingenkampen in Haïti). In het artikel noemt ze het Institute for Justice and Democracy in Haiti (IJDH) en het Report on Rape in the Internally Displaced Persons (IDP) Camps (Rapport over verkrachtingen in vluchtelingenkampen) van Madre als bronnen van de afschuwelijke statistieken over seksueel geweld.

Veel vrouwen en meisjes hebben hun niet alleen hun ondersteunende netwerk verloren, maar ook hun vaders, broers en echtgenoten of partners die hen zouden kunnen beschermen. Nu ze dicht op elkaar wonen in de vluchtelingenkampen blijft er weinig over van hun privacy. Vaak moeten ze in het openbaar douchen en slapen ze naast wildvreemden of op onveilige plaatsen waar ze kwetsbaar zijn voor verkrachtingen. En als ze worden verkracht, waarbij het vaak om groepsverkrachtingen gaat, volgen er nog meer beproevingen: de meeste vrouwen kunnen geen medische hulp van vrouwelijke artsen krijgen en een rechtssysteem ontbreekt vrijwel helemaal, waardoor ze te maken krijgen met corruptie bij de politie en opnieuw tot slachtoffer worden gemaakt door de autoriteiten. En daar komt dan nog eens de schande van de verkrachting bij en de wetenschap dat hun verkrachters nog steeds vrij rondlopen. Ulysse schrijft:

Voor vrouwen is de toegang tot de rechtsgang nog slechter. Vrouwen die aangifte deden van verkrachting – en die dus al worstelden met de schande en de psychologische gevolgen van verkrachting – werden vaak door de politie bespot of genegeerd. In sommige gevallen kregen deze vrouwen ook te maken met corruptie bij de politie. Verder zijn deze zaken niet vervolgd door het gerecht in Haïti. Slachtoffers blijven kwetsbaar omdat ze nog steeds in de buurt wonen van de kampen waar ze zijn verkracht en hun verkrachters nog vrij rondlopen. Verschillende vrouwen meldden dat ze sinds de aardbeving meerdere keren zijn verkracht.

De IJDH, Partners in Health en het New Media Advocacy Program hebben een aantal maanden geleden een video uitgebracht met getuigenverklaringen van de slachtoffers. De beelden zijn gemaakt door Sandy Berkowitz en bewerkt door Harriet Hirshorn.

Terwijl vrouwen zo goed en zo kwaad als het kan hun normale leven proberen op te pakken, is het onwaarschijnlijk dat hun omstandigheden zullen verbeteren, want het lijkt erop dat de tijdelijke kampen vaste onderkomens worden. In januari interviewde CARE USA Dr. Franck Geneus, coördinator van het gezondheidszorgprogramma van CARE in Haïti, en vroeg hem waarom er in deze kampen een groter risico op verkrachting is. Dr. Geneus noemde de omstandigheden die maken dat er veel verkrachtingen voorkomen in de vluchtelingenkampen: het gebrek aan elektriciteit waardoor het ‘s nachts aardedonker is in de kampen, de slechte organisatie van de kampen en de gemengde sanitaire voorzieningen waar mannen en vrouwen gebruik van maken.

Janet Meyers, adviseur op het gebied van genderproblematiek van CARE, gaf ook haar mening over hoe de kampen zouden moeten worden ingericht om vrouwelijke overlevenden van de aardbeving meer veiligheid te bieden. Veel van de problemen die ze noemt had ze afgelopen februari ook al aangestipt. Ik vraag me af hoeveel van deze problemen onopgelost blijven terwijl deze kampen in meer permanent onderkomens veranderen. Het zal alleen maar tot meer verkrachtingen leiden.

Start een discussie

Auteurs graag inloggen »

Regels

  • Alle reacties worden beoordeeld door een moderator. Verzend je reactie maar één keer, anders kan deze als spam worden gemarkeerd.
  • Wees respectvol tegen elkaar. Reacties met hatelijke opmerkingen, obsceniteiten en persoonlijke aanvallen worden niet goedgekeurd.