Sluiten

Steun Global Voices en doneer vandaag nog!

Onze vrijwilligers over de hele wereld zetten zich elke dag in om verhalen te schrijven of te vertalen die je nergens anders leest. Maar hiervoor hebben we jouw hulp nodig. Steun onze editors, onze technologie en onze projecten met een donatie aan Global Voices!

Doneer nu

Zie je al die talen? Wij vertalen de artikelen van Global Voices en maken zo burgermedia uit de hele wereld beschikbaar voor iedereen.

Japan: Pesten op school, de mening van de ouders

Ijime – het Japanse woord voor “pesten” – is nog steeds een verontrustend sociaal fenomeen [En] in Japan, ook al lijken de “meest recente” onderzoeken die door het Japanse ministerie van Onderwijs zijn gepubliceerd [pdf, Ja] (er zijn geen gegevens beschikbaar van na 2007) aan te tonen dat de gevallen van pesten op school de laatste jaren, na een piek in de jaren 1997-1998, met 7,1% zijn afgenomen [Ja].

Welcome to the student council room. By flickr user id:keyaki.

Welkom bij de leerlingenbegeleiding. Foto van flickr-gebruiker id:keyaki.

Hoewel pesten op school in veel delen van de wereld als probleem [En] wordt gezien, lijken met name in Japan een groot aantal onderwijsdeskundigen, non-profitorganisaties [Ja] enz. zich zorgen te maken over de onvoorspelbare gevolgen, in het bijzonder in sociale omstandigheden waarin er te weinig communicatie tussen ouders en kinderen of tussen docenten en leerlingen is. Nog maar een paar weken geleden werd het Japanse openbare leven opgeschrikt door een geval van zelfmoord door een 16-jarige middelbareschoolleerling [Ja + En] die in een afscheidsbrief schreef dat de pesterijen waarvan hij het slachtoffer was geworden de oorzaak waren van zijn extreme daad.

Blogger remina is geraakt door deze gebeurtenis en vertelt over haar ervaringen [Ja] als ouder van een kind dat in het tweede jaar van het basisonderwijs zit en het slachtoffer werd van pesterijen.

いじめといえば、最近のわが子もそう。
まだ幼いので、すぐに言ってくれたので、対応はできました。

Als we het hebben over ijime [of pesten], dan is mijn kind daar kort geleden het slachtoffer van geworden. Omdat hij nog klein is, kwam hij meteen daarna naar mij toe en we konden een oplossing vinden.

でも、それまではいつも変わらない態度だったので、気づきませんでした。
そう考えると、どういう風に子供はSOSを出しているのか。
ちょっと気にするようになりました。
学校は子供たちでの生活。できれば子供たち同士で解決ができればよいのだけれど、なかなかそうもいきません。
で、「親も、子供の喧嘩に親は出てはいけない。」と思い、なかなか知っていても学校へ相談することも難しい。

Totdat hij naar me toe kwam om te praten, wist ik echter niet wat hij doormaakte, want er was niets veranderd in zijn gedrag.
Hierdoor vroeg ik me af: hoe sturen kinderen ons een SOS-bericht, een noodkreet??
School is de plek waar kinderen tijd doorbrengen met andere kinderen en als het maar enigszins mogelijk is, is het beter als de kinderen hun onderlinge problemen zelf oplossen, maar soms is dat niet zo gemakkelijk.
Ik ben van mening dat ouders moeten proberen zich niet met de zaken van de kinderen te bemoeien. Het is moeilijk voor mij om dingen met de school te bespreken, zelfs als ik op de hoogte ben van bepaalde dingen.

どうして悪いのはいじめている子なのに、いじめられると気を使うんでしょうか。
私は納得がいかず、担任の先生にすぐに相談します。
今の学校の先生はすぐに対処をしてくれますし、いじめているお子さんに行って欲しくなければ、周りの子に事情を聴き、判断をして、どうするかを相談してくれます。

Waarom voel ik, aan de kant van het slachtoffer, schaamte, terwijl het natuurlijk de pester is die fout zit? Ik kon niet staan toekijken [toen iets dergelijks gebeurde] en ben meteen met de mentor gaan praten. Tegenwoordig pakken leraren het probleem meteen aan. Als je niet wilt dat ze de pester rechtstreeks benaderen, dan vragen ze andere kinderen naar de situatie en komen ze bij je terug om tot een oplossing te komen.

[…]

いじめはどういうものかは人それぞれ。
注意をしていないと子供もこれがいじめだとは知らなかったと言いかねません。
注意をしてまだするようでは、いじめだと知っていての今度は行動になります。
いじめは逃げていてはいつまでたっても解決はしませんし、
子供も引きこもりや登校拒否にならざる得ません。

De beleving van ijime verschilt van kind tot kind. Als je er geen aandacht aan schenkt, kan het zelfs zo zijn dat je kind zegt dat hij zich er niet eens van bewust was dat wat er gebeurde ijime was. Als ze het echter eenmaal herkennen, dan zal alles wat ze vanaf dat moment doen gebaseerd zijn op die herkenning. Proberen weg te lopen voor ijime zorgt er niet voor dat het weggaat en er is niets dat het kind tegenhoudt om zich te isoleren of weg te blijven van school..

子供のSOSに気づいたら、
子供の気持ちも考えながら、対処をしてあげてください。

SOSは、色々ありますが、今まで学校のことを話していたのに、
急に話さなくなった。または、いつも出てきた子供の名前が出てこなくなった。

最近甘えてくる。給食でお代りをしていたのに、最近していない。

わが子は小学校2年生なので、小さいお子さんに限ってのことですが、いじめられているとわかった段階での最近の子供の様子がいつもとおかしかったかな?という点を挙げてみました。

Als je een SOS van je kind krijgt, pak het probleem dan aan en houdt rekening met hun gevoelens. Er zijn veel soorten signalen. Je kind stopt met praten over school of noemt de namen van bepaalde vrienden niet meer terwijl hij eerst de hele tijd over hen praatte. Hij uit zich anders dan anders. Hij schept niet meer voor de tweede keer op bij het eten.

Toen ik er voor het eerst achter kwam dat mijn zoon werd gepest, ging ik terugkijken op zijn gedrag in de voorafgaande periode om te zoeken naar signalen. De hierboven genoemde signalen waren de tekenen die erop wezen dat er iets aan de hand was. Aangezien mijn kind in het tweede jaar van het basisonderwijs zit, zullen deze signalen vooral op jonge kinderen van toepassing zijn.

いじめられると心が鍛えられるというけれど、
結局人間不信になるだけです。
事が大きくなれば子供の心の傷つくのも大きくなります。
小さいうちに早く摘むことができれば・・・・

Er wordt wel eens gezegd dat je sterker wordt als je gepest bent, maar in werkelijkheid veroorzaakt het alleen maar wantrouwen jegens andere mensen. Hoe erger het wordt, hoe dieper het litteken in het hart van je kind.
Het is veel beter om een eind aan de problemen te maken zo lang het nog hanteerbaar is…

Een ander interessant voorbeeld komt van rhsion [Ja] en kan een idee geven van de mate waarin het onderwijssysteem in Japan nog altijd niet toereikend is en de kinderen en hun familie niet ondersteunt.

先週の土曜日。
上の子が泣いて帰って来ました。
どうもいじめに合ったようです。

Afgelopen zaterdag kwam mijn oudste zoontje in tranen thuis; hij was gepest.

内容を聞いてみると、
最初は、上級生に顔面にボールをぶつけられて『手が滑った』と言われ
その後違う子から顔面に石をぶつけられ、ボールをぶつけた上級生は
その後顔面に蹴りを入れたそうです。
上の子の顔を見ると右目の横が腫れて血が出ていました。
子供のじゃれあいの喧嘩なら良いですが、ちょっとやり過ぎだと思い今日学校に電話をしました。

Toen ik hem vroeg wat er gebeurd was, vertelde hij me dat een oudere jongen op school hem met een bal in het gezicht had geraakt en iets had gezegd als “Oeps, foutje!” Toen gooide een ander kind een steen tegen zijn gezicht en als laatste schopte het eerste kind hem in het gezicht.
Toen ik naar het gezicht van mijn zoontje keek, zag ik dat zijn rechteroog aan een kant opgezwollen was en er zat wat bloed op zijn gezicht.
Als het gewoon iets van de kinderen onderling was geweest, gewoon een gevecht, dan zou ik niets gezegd hebben, maar deze keer waren ze te ver gegaan, dus ik heb de school gebeld.

学校の反応もいつも通り。
『子供に状況を確認します』との事。
今日夕方、先生が事情を説明に家に来るんだろうなあ~~~。
毎度の事ですが・・・。
いつも上級生によるいじめ。

Hun antwoord was hetzelfde als altijd: “We zullen de kinderen ernaar vragen”.
Zijn onderwijzer komt waarschijnlijk vanavond naar ons huis om uit te leggen wat er is gebeurd. Hij doet dat altijd en hij zegt dan altijd hetzelfde: dat mijn kind wordt gepest door zijn oudere schoolgenoten.

今までにも、多少のいじめはありました。
『頭に唾をかけられる』『仲間はずれ』『教科書の紛失』・・・・。

Er is eerder sprake geweest van ijime: “Ze hebben in mijn gezicht gespuugd”, “Ik mag niet met ze meedoen”, “Ze hebben mijn studieboek afgepakt”…

自分の子にも原因があるのは分かっているのですが・・・。[…] 私の子は、生まれながらに脳に障害を持っています。

Ik weet dat het gedeeltelijk komt door de ziekte van mijn kind… Hij heeft al vanaf zijn geboorte een hersenaandoening.

海外では、専門の学校があるみたいですが・・・日本の医学では追いついていないのが原状です。
一件見た目は、普通のこと変わらない。
だから障害者にもならない。
普通と障害者の間のような存在。

Ik weet dat er in andere landen speciale scholen zijn [voor kinderen zoals het mijne], maar het trieste feit is dat de Japanse geneeskunde [specifiek op dit gebied] niet voorop loopt!
Mijn kind ziet er op het eerste gezicht net zo uit als alle andere kinderen en daardoor wordt hij niet gezien als ‘gehandicapt’. Zijn gezondheid bevindt zich ergens tussen dat van een normaal persoon en dat van iemand met een handicap.

[…]

学校には周知徹底をお願いしているのですが・・・。
子供には、見た目普通の事変わらないので伝えるのは困難です。
子供の話はいつも途切れ途切れですので・・・。
それを一つ一つメモにとって、いつも担任に報告。

We hebben de school gevraagd de onderwijzers en zijn klasgenoten op de hoogte te brengen van de situatie, maar het is erg moeilijk om hen te laten begrijpen wat er met hem is, omdat hij eruit ziet zoals ieder normaal kind.
Zijn spraak is niet goed, dus ik schrijf alles op wat hij zegt en geef dat door aan zijn mentor.

[…]

もう少し医学が進歩して子供が安心して学校に行けるようになってもらいたいものです。

Ik hoop op meer medische vooruitgang, zodat mijn zoon met een veilig gevoel naar school kan.

Start een discussie

Auteurs graag inloggen »

Regels

  • Alle reacties worden beoordeeld door een moderator. Verzend je reactie maar één keer, anders kan deze als spam worden gemarkeerd.
  • Wees respectvol tegen elkaar. Reacties met hatelijke opmerkingen, obsceniteiten en persoonlijke aanvallen worden niet goedgekeurd.